Wintercamp NNK 2012 – zaterdag

<< vervolg van gisteren >>

Vandaag alweer de afronding van het Wintercamp NNK 2012 “risico’s nemen of mijden”. Als ik voor mezelf de balans opmaak heb ik er veel aan gehad en zet het dingen in beweging.. Om er voor een tweede keer bij te zijn geeft bijna een thuisgevoel en het drie dagen intensief van gedachten wisselen van thema’s rondom kwaliteitsmanagement is zeer verrijkend.

Zodanig verrijkend, dat we nu nog meer verder kijken dan alleen kwaliteit als vakgebied. Er is energie onstaan om met de kennis en ervaring ondersteuning te geven aan veranderingen in de maatschappij. Eigenlijk ook een logische ontwikkeling: van kwalitatief goede producten en via kwalitatief goede organisaties naar een kwalitatief goede maatschappij. Daar zijn andere bekwaamheden voor nodig dan alleen beheersing van processen en producten. Het betekent een begrip voor de noden en behoeften van de veranderende maatschappij en daar een adequate bijdrage aan leveren. Daar hebben Six Sigma en ISO 9001 misschien niet een directe rol in, maar met alle ervaring van wat goed en fout is gegaan is er een schat aan nuttige informatie. Dus alle reden om die op een klantgerichte manier te gaan delen. Wij zijn misschien niet het beste ingevoerd in de veelheid aan maatschappelijke problemen. Wat we wel kunnen is om anderen ondersteunen die dat wel zijn.

Het is in die zin ook een Wintercamp met gevolgen. Er gaan dingen gebeuren tussen nu en het volgende Wintercamp. Kunnen we een bijdragen leveren aan ideeën zoals voorkomen in Society 3.0? Wat past daarbij? Hoe betrekken we anderen daarbij? Of hoe laten we ons bij anderen betrekken? Er zijn best veel ideeën genoemd. Ik ben benieuwd hoe deze zullen uitwerken. In ieder geval wil ik me daar zelf bij laten betrekken.

Als bonus een panoramafoto van de Loonse en Drunense duinen, in de nabijheid waarvan we hebben vertoefd (klik voor groot).

Het volgende Wintercamp is van 23 t/m 26 januari 2013. Ik nodig alle geïnteresseerden om na te denken of je een keer bij die happening wil zijn.  Zo ja, dan horen de DAQ dat graag. Plaats een reactie of DM via Twitter:

<< misschien volgt er nog een epiloog …. >>

Advertenties

Wintercamp NNK 2012 – vrijdag

<< vervolg van gisteren>>

Aan het begin van de ochtend schuift Lotte Paans bij ons aan, om ons iets mee te laten maken op het gebied van groepsprocessen, aan de hand van SCT: System Centered Theory/Therapy/Training. Uitgangspunt hiervan is om verschillen te onderscheiden en te benutten. De oefening omvat het bespreken van een onderwerp, waarbij gericht wordt getracht om aan te sluiten bij een vorig spreker en aan te vullen en verschillen apart te benoemen. Dat was geen vanzelfsprekende oefening. Het Wintercamp is een Open Space bijeenkomst en bij deze oefening mochten we even niet zelf kiezen hoe we gingen zitten en hoe we het gesprek voeren, maar was er een externe norm. Valt niet mee. Vooral ook in de nabetrachting vallen de stukjes op hun plaats en voor mij rest o.a. de ervaring dat onbevangenheid een constructieve rol kan zijn en veel meer is dan geen mening hebben. Het uitstellen van het moment waarop geoordeeld wordt en tot die tijd ook te onderzoeken wat iemand bedoelt en daaraan toe te voegen, maakt een bespreking veel productiever. Lotte, bedankt.

De middag begon met een spectaculaire, en zeker risicovolle manier om je te vermaken: Wingsuit Basejumping:

Gewoon leuk? Opwindend omdat er doodsgevaar bij is? Ergerlijk omdat ziektekostenpremies deels collectief zijn? Zeg het maar…

In de middag gaan we aan de slag met onze rol als kwaliteitskundigen in een snel veranderende wereld. “Kwaliteit” heeft een veel minder positieve klank dan vroeger. Het wordt geassocieerd met saai, grijs, duf, en dergelijke. Dat zou kunnen komen omdat de technieken imiddels de normaalste zaak van de wereld zijn, het vakgebied is ‘klaar’. Tegelijkertijd vraagt de wereld van ons allemaal een verdergaande inzet voor maatschappelijk verantwoord handelen in allerlei verschijningsvormen. Veel van de zaken die nodig zijn om dat handelen in te richten  zijn al gemeengoed voor kwaliteitskundigen. Wat gaan we daaraan doen? In groepen hebben we daarover nagedacht. Één van de dingen waar we actie op gaan ondernemen is om activiteiten op gebieden als MVO te ondersteunen. Op die gebieden is er volop visie en betrokkenheid, maar veel minder ervaring hoe je die realiseert. En dat is nu net waar kwaliteitskundigen heel veel ervaring mee hebben.

Kortom, actie!

<< wordt morgen vervolgd >>

Wintercamp NNK 2012 – donderdag

<< vervolg van gisteren >>

Vandaag de eerste hele dag Wintercamp. Mooi om te merken dat er ook rust is. Het thema van de dag vormt zich min of meer vanzelf rondom de financiële risico’s.Het financiële systeem hapert en lijkt soms op het punt te staan om te falen. De eerste opdracht was om- al wandelend door de Loonse en Drunense duinen –  na te denken over de risico’s in het huidige systeem. Daarbij gebruikten we het volgende filmpje van Bernard Lietaer:

Voor natuurlijke én economische systemen geldt volgens hem – maar in mijn woorden – dat een té grote nadruk op efficiency (ten koste van veerkracht) instabiliteit als noodzakelijk gevolg heeft. Hij is dus ook niet positief over oplossingen, tenzij die structureel veerkracht in het systeem brengen.

In de middag startten we met een TED-filmpje over de biologische oorzaken van het maken van verkeerde, onlogische besluiten, gepresenteerd door Lauries Santos:

Goed beschouwd is het probleem niet zozeer geld op zich, maar het berekenen van rente. Daardoor wordt geld een (half)product in plaats van ruilmiddel. Schaf de rente af en veel problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Net als je welvaartsvaste pensioen overigens, want dat is gebaseerd op toekomstige  rente … oh, wacht.

Hierna kregen we in twee groepen van vijf de opdracht om te bedenken hoe een maatschappij zonder geld eruit zou zien en daarover aan elkaar te rapporteren op een creatieve manier. Eerlijk gezegd, creatief is niet helemaal mijn ding. Maar toch was het erg leuk en hebben we met elkaar een veelheid aan consequenties besproken. Wat mij opviel is dat die vrijwel allemaal realiteit zouden kunnen worden. En ook dat de voorwaarden voor zo’n maatschappij een verwerkelijking betekenen van wat nu al wordt gezien als belangrijke waarden:

  • voor elkaar zorgen, dat is dan een noodzaak want je bent afhankelijk van elkaar
  • talenten, iedereen heeft ze en wordt geacht ze te gebruiken, niemand wordt meer uitgesloten
  • samen met de buurt nadenken hoe je in de gemeenschappelijke basisbehoeften kunt voorzien,
  • ruilhandel, zonder administratie
  • de behoefte van de ander belangrijker achten dan je eigen behoefte
  • en nog veel meer…

In de nabespreking ontstaat het beeld dat een maatschappij zonder geld een hoop voordelen heeft en een aantal gevaren wegneemt die tot de huidige financiële crises hebben geleid. Het zal niet van vandaag op morgen gebeuren, maar op allerlei fronten wordt gevoeld dat de manier waarop we in onze maatschappij met geld omgaan, niet veel langer houdbaar is. Daarbij blijken er op velerlei terreinen nu al initiatieven te worden ontplooid waarbinnen geld veel minder een rol speelt. Er wordt vanuit meerdere kanten nagedacht over een maatschappij zonder geld, of in ieder geval zonder de dominante rol van geld. Het begin is er.

Daarom morgen de hamvraag: wat is de rol van een kwaliteitskundige, een organisatieadviseur in een dergelijke wereld?

<< wordt morgen vervolgd >>

Wintercamp NNK 2012 – woensdag

<< vervolg op gisteren >>

Gisteravond begonnen met de voorbereiding: 1) neem een kinderfoto mee, en 2) zoek een op internet beschikbaar filmpje dat voor jou iets symboliseert op het gebied van risico’s nemen of mijden.

Opgave 1) lijkt simpel, maar dat valt in eerste instantie tegen. We moesten even flink zoeken. De meeste foto’s uit mijn kindertijd liggen nog bij mijn moeder in een grote doos (180 kilometer verderop). Maar gelukkig vinden we er toch een paar. En zelf nog één die wel geschikt lijkt, alhoewel ik op geen enkele foto echt recht in de camera kijk. (Als er voldoende reacties komen die de foto willen zien, zal ik hem hierbij plaatsen…)

Opdracht 2) levert direct een heleboel mogelijkheden en dat is de kunst hierbij: om iets te zoeken dat iets zegt van wat voor mij belangrijk is. Uiteindelijk heb ik een mooi filmpje gevonden. Ik zeg nog maar even niet welke! Ik merk wel dat filmpjes waarin mensen met passie praten over specifieke en unieke menselijke aspecten de meeste indruk maken. Mensen, die met verwondering vertellen over wat ze ontdekt of bedacht hebben (wat dan ook), worden bijna vanzelf mooie mensen.

Zometeen op stap om twee mede-deelnemers aan het Wintercamp op te halen in Utrecht en door te rijden naar Biezenmortel, Noord-Brabant, waar het Wintercamp plaatsvindt.

<< wordt morgen vervolgd >>

Wintercamp NNK 2012 – een persoonlijke belevenis (proloog)

Morgen begint het Wintercamp 2012, georganiseerd door de DAQ, de Dutch Academy for Quality. Het thema is dit keer: “Risico’s nemen of mijden?” en ik ben – net als vorig jaar – van de partij. Ik zal vanaf vandaag t/m a.s. zaterdag proberen dagelijks een eigen reflectie te geven. Vooral voor mezelf, om me goed voor te bereiden en de ervaringen te internaliseren. Anderzijds zijn er vast ook geïnteresseerden in dit thema (of in het Wintercamp als zodanig) die het willen volgen. Die nodig ik ook van harte uit om te reageren.

Vorig jaar was het thema “Een nieuw houvast” (zie het verslag – blz 19 – in Synaps 30). Voor mij een start in het kiezen voor meer beweging. In dit vorige Wintercamp ontstond bij mij de naam kwalinar, als ‘doorontwikkeling’ na kwalineut en kwalisoof (zie uitleg). Hoewel beide laatste ‘rollen’ hun waarde uiteraard niet verloren hebben, is het zetten van vraagtekens bij vanzelfsprekendheden wel iets dat me enorm boeit.

Nu is het thema dus “Risico’s nemen of mijden?”. Een actueel thema, want iedereen heeft ermee te maken. Je kunt niet in de auto stappen om een reis te maken, zonder een risico te nemen. Je kunt wel in je bed blijven, maar te weinig bewegen is ook een risico. En als je gaat sporten, is dat ook weer een risico. Kortom, het nemen van risico’s is dagelijkse kost voor ons allemaal. De normaalste zaak van de wereld.

Maar waarom is een risico dan zo soms bijna een vies woord? Waarom voelen mensen zich bijna schuldig als ze een risico lopen? Waarom is er nota bene een norm voor risicomanagement? Risico’s zijn een onlosmakelijk, misschien wel centraal, onderdeel van het zakelijke leven, van ondernemerschap. Kijk, ondernemerschap, dát vinden we een positief woord! Is dat misschien omdat risico’s de kans vertegenwoordigen dat er  wat fout gaat en ondernemerschap de kans dat er wat goed gaat? Is ondernemerschap zonder risico eigenlijk nog wel aan te merken als ondernemerschap? Waarom is dan het een positief en het ander negatief gekleurd?

Vragen te over, dus. Daar zal niet altijd een antwoord op komen, maar dat hoeft ook niet. Ik hoop dat er meer begrip over ontstaat en een paar handvatten om er zinvol over van gedachten te wisselen in mijn eigen organisatie en bij te dragen aan kenniesvermeerdering hierover in bijeenkomsten van de KKNF.