Wintercamp 2013 – dag 3

<vervolg van gisteren/vannacht>

Vandaag het Wintercamp afgerond. Wat gebeurt er veel en wat is het toch ook weer snel voorbij. De ontmoetingen zijn tegelijkertijd relaxed en intensief.

Thema van vandaag: Wat gaan we doen? Wat is het resultaat van het Wintercamp? In een Open Space interventie hebben we hierover met elkaar van gedachten gewisseld. In vier hoeken van de ruimte werden initiatieven getoond op flappen en ter plekke  kon worden gesproken over/gevraagd naar/suggesties gedaan voor de ideeën voor concrete invulling ervan. Uiteindelijk hebben we er een synthese van gemaakt, omdat bepaalde initiatieven al lopen of sowieso het komende jaar aan de orde komen. Wel heel mooi om te zien hoeveel energie er ontstaat. Maar hoe zal het zijn als iedereen straks weer thuis is?

Het raakte me dat mensen vertelden dat het een luxe is om zo (bijna) drie dagen met elkaar te praten over de waarde van kwaliteit(skunde) en wat we ermee moeten. Hoe gaan we eraan  bijdragen dat de world een better place wordt? De behoefte (passie) om in de wereld zaken te verbeteren, dingen aan te pakken, was zichtbaar en tastbaar. Ik herken dit goed in mijzelf,  zowel als een energiebron, als een valkuil. Het is bijzonder om te zien dat in de rust, de reflectie zoveel inzichten zich ontwikkelen. Kennelijk komen we dat in ons dagelijks leven te kort (wat doen we daar zelf aan?).

In ieder geval hebben we een (geuzen)naam voor onze Gideon’s bende: “De Beweging van Baarlo”. Eigenlijk vooral omdat het leuk is een dergelijke naam te bedenken. Maar als hashtag (#bewegingvanbaarlo) wel mooi uniek!

Mijn rol zal vooral zijn om bij te dragen aan de totstandkoming van een platform, een community voor kennisdeling en -verspreiding. Beginnend met de verdere verspreiding van de veelkleurige inhoud van het boek Perspectieven op kwaliteit.nlIn kwaliteitsland zijn de afgelopen jaren veel inzichten verworven en methoden ontwikkeld. Die zijn niet het privé eigendom van kwaliteitskundigen, die moeten ten dienste zijn van de wereld. We mogen die inzichten dan ook niet voor onszelf houden. Dat willen we ook niet, maar omdat kwaliteitskundigen (van oudsher) meestal vooral blauwe talenten hebben, is die communicatie met de wereld buiten de kwaliteitskunde niet vanzelfsprekend onze algemene sterkte. Daar moeten we aan werken, daar moeten we ons voor inzetten. Maar zonder kramp, dus vanuit de energie die onze passie ons geeft. En als die er niet, dan moeten we het lef hebben om het ook niet doen.

IMG31020_50c

Wat voor mij passie is, is goed verwoord door collega Eric:

Paradoxale PASSIE Past de Paljas

Een mooie zinspeling op ‘Kwalinar’!

Kortom, ik kijk terug op een goed Wintercamp. Meer ontspannen dan de voorgaande versies waar ik aan meegedaan heb. Ondanks mijn organiserende rol. En dat is toch een sterk gegeven. Als er mensen zijn die ideeën hebben: laat het horen!

Advertenties

Wintercamp 2013 – dag 2

<vervolg van gisteren>

Vandaag een ‘werkdag’. Gisteravond hebben we in drie groepen een relatie gelegd tussen het boek Perspectieven op Kwaliteit.nl. Dit boek is feitelijk het resultaat van het vorige Wintercamp. De hoofdvraag: welke overeenkomsten herken je tussen de bijdragen in het boek en de eigen passie. Dat zijn namelijk de aanknopingspunten voor een vervolg die aansluiten bij wat ons beweegt.

Vandaag was de opdracht om dit te vertalen naar een ‘bestemming’ en ‘de weg ernaar toe’, voor beide één groep plus een ‘eenmansfractie’. Met als metafoor: de boot naar Engeland. Hoe ziet ons Engeland eruit en wat nemen we mee in onze boot?

Beide groepen hebben ook een wandeling gemaakt, met het pointje over de Maas bij Tegelen/Steyl. Daar zijn veel kloosters, die in de sneeuw een mooi beeld opleveren:

IMG30947-IMG30957-25

Na deze frisse maar zeer bevredigende wandeling zijn we met mijn groep gaan definiëren wat ‘Engeland’ voor ons is:

  • marktverbreding: de gereedschappen die een kwaliteitskundige gebruikt zijn ook heel nuttig daarbuiten, zowel in het klein als het groot.
  • communiceren: in contact komen met anderen, buiten onze kring, om te delen welke nuttige dingen we kunnen en weten.
  • dialoog: over waarden, in plaats van domeinen/methoden.

Morgenochtend wordt dit gesprek voortgezet en vertaald naar actie.

IMG31042-25

Tenslotte hadden we een intense kennismaking met de passie van Arend Oosterhoorn: wijnproeven. Daar kun je moeilijk verslag van doen, maar het was erg leuk en interessant.

Tenslotte hebben we een groepsfoto gemaakt, omdat dat morgen niet meer kan:

<morgen verder>

Passie, wat voor beeld heb jij?

Op 23 januari gaat het beginnen: het Wintercamp van het NNK over het onderwerp passie. In een vorige post ben ik al eens op het begrip passie ingegaan. In de voorbereiding voor het Wintercamp heb ik eens gekeken naar wat er zoal aan beeldinformatie over passie te vinden is. Om erover te mijmeren. Een paar voorbeelden


Deze straalt wel veel uit! Een hartvormige sprong van twee mensen die er hopelijk geen rugpijn aan hebben overgehouden. Toont beweging, inzet, doel en resultaat. Dus een mooi voorbeeld! Compleet met mooie zonnige blauwe achtergrond en opwaaiend zand van de sprong. Het woord ‘passie’ is hier niet bij nodig.

Er zijn ook minder overtuigende beeldvormen te vinden, waar passie minder overtuigend is.

Of een opmerkelijk visualisatie van het ontstaan en resultaat van passie (klik voor groot).

En dat passie misschien wel een noodzakelijk maar niet voldoende is voor succes blijkt uit het volgende plaatje (klik voor groot):

Dat geeft dus ook nog wel denken. Maar dit plaatje bevat ook nog veel ‘kwaliteit’ want improve is toch  typisch voor kwaliteit? En de persoon die persist verbeeldt is toch gewoon bezig met de ISO 9001/Deming kwaliteitsborging waar hele generaties kwaliteitskundigen mee zijn opgegroeid? Of niet? Iets verder gezocht kom je ook de circle of influence van Stephen Covey tegen (focus) en het Rijnlandse dienende leiderschap (serve). Resteert push (burning platform?), ideas (- sociale – innovatie) en de common sense in de vorm van work (gewoon je stinkende best doen). Dus eigenlijk gaat dit hele plaatje over Kwaliteit. Inclusief passie.

Passie is ook mooi, vooral als de passiebloemt:

Bert Hellinger zei ooit “Wat vanuit het hart komt, kost geen moeite”. Dus we gaan voor:

Het Wintercamp is dan bij voorbaat geslaagd.

Tot zover beelden en bijbehorende associaties over het begrip passie. Als deel van mijn voorbereiding voor het Wintercamp, maar misschien raakt dit ook bij jou als lezer ook wel een snaar?

Ben je misschien geïnteresseerd in het NNK Wintercamp 2013? Lees meer informatie. Of de uitnodiging.

Passie

Ik mag betrokken zijn bij de organisatie van het komende NNK Wintercamp. Het concept thema is passie. Een onderwerp dat op het eerste gezicht niet zo makkelijk lijkt, maar als je erbij stil staat veel betekenis krijgt. In een bijdrage heb ik dat ongeveer als volgt verwoord, gerelateerd aan kwaliteit:

Passie betekent voor mij: voor een hoger doel dan alleen je eigen behoeften. Iets waarin ‘ik’ geloof, en dat ‘mijn eigen’ wereldje ontstijgt. Het van harte betrokken zijn bij ontwikkelingen ten gunste van de samenleving als geheel. De wereld een stukje beter maken. Of een organisatie. Dat soort dingen. Gepassioneerd betekent ook een beetje ‘verliefd’ zijn op een onderwerp, iets waarvoor je meer doet dan algemeen redelijk/normaal wordt gevonden. Het heeft met excellence te maken van je intenties. Maar het betekent ook ‘lijden’, jezelf ondergeschikt maken aan dat hogere doel, ondersteunend zijn. En het maakt ook dat teleurstellingen nog veel harder binnenkomen, je wordt er dus ook kwetsbaar van.

Passie gaat over de manier waarop iemand (een persoon, mens) erin staat. Passie is dus niet resultaatgericht (dingen), meer inspanningsgericht (mensen). Je kunt heel gepassioneerd met iets bezig zijn dat mislukt. Doet dan ook wel meer pijn, dan als dat je het zonder passie doet.

Overigens, robots zijn nooit gepassioneerd, maar wel resultaatgericht. Passie is geen garantie voor succes.

Passie zou dus iets te maken moeten hebben met hoe we onze menselijk eigenschappen inzetten voor onze eigen activiteiten. Wat maakt dat er passie ontstaat? Kun je passie ‘opbrengen’, of komt het vanzelf, c.q. wordt het je geschonken?

Een aparte insteek is hoe passie zich verhoudt tot een controlerende rol, als bewaker van een kwaliteitssysteem.

Is natuurlijk allemaal heel subjectief. De gedachte die dan bij mij opkomt is hoeveel ideeën er wel niet mogelijk zijn over passie?

Reacties zijn welkom, die kunnen ons ook verder helpen in het ontwikkelen van het thema.

Balanceren tussen orde en chaos – Transactiekostentheorie

Even één gedachte delen die ik afgelopen donderdag (19 april) opgedaan heb bij de netwerk ontmoeting “Balanceren tussen orde en chaos” van NVP, KKNF en BA&O. De spreker Ben Emans noemde iets dat op mij als kwaliteitskundige indruk maakte. Het is eigenlijk heel simpel. Althans, ik maak het heel simpel, om voor mezelf de kerngedachte onder woorden te brengen. Waarom hebben we organisaties? De reden is dat we transactiekosten willen minimaliseren. Zonder organisaties moeten we van alles doen om de transacties, het samenwerken, goed te laten verlopen. Als we een organisatie inrichten, zijn er binnen die organisatie minder kosten verbonden met de transacties (de relaties zijn immers geborgd in arbeidsovereenkomsten, processen, etc., maar ook in onderlinge afhankelijkheid en vertrouwen). Een zeer nuttige manier om het zo te zien, bedacht door Oliver E. Williamson, die er de Nobelprijs mee gewonnen heeft.

Waar gaat het dan mis in huidige organisaties? We importeren in organisaties allerlei mechanismen die de interne relaties moeten waarborgen, moeten garanderen dat alles alleen maar goed kan gaan. Steeds vaker lijkt op hoe het tussen organisaties gebeurt. Er worden dus in de organisatie weer meer transactieskosten gemaakt. In de vorm van jaarplannen, HRM cycli, kwaliteitssystemen, planning en control, enz. De interne kosten worden daardoor verhoogd en de efficiency van de organisatie verlaagd.

Het zou goed zijn (ik ben het in ieder geval van plan) om dit aspect eens goed te laten indalen. Hoe kan ik, in mijn rol, bijdragen aan verlaging van transactiekosten in mijn organisatie? De link met vertrouwen is heel sterk. Een organisatie waarbinnen medewerkers elkaar vertrouwen heeft minder noodzaak om alles te regelen en te beheersen en maakt dus minder kosten. Dat verklaart ook waarom bijvoorbeeld buurtzorg.nl goedkoper is dan een gefuseerde thuiszorgmoloch. Bij Amarantis kunnen ze er ook van meepraten. Hoe kan Vertrouwen weer de norm worden in organisaties?

(eerder gepubliceerd als KKNF blog)

Wintercamp NNK 2012 – zaterdag

<< vervolg van gisteren >>

Vandaag alweer de afronding van het Wintercamp NNK 2012 “risico’s nemen of mijden”. Als ik voor mezelf de balans opmaak heb ik er veel aan gehad en zet het dingen in beweging.. Om er voor een tweede keer bij te zijn geeft bijna een thuisgevoel en het drie dagen intensief van gedachten wisselen van thema’s rondom kwaliteitsmanagement is zeer verrijkend.

Zodanig verrijkend, dat we nu nog meer verder kijken dan alleen kwaliteit als vakgebied. Er is energie onstaan om met de kennis en ervaring ondersteuning te geven aan veranderingen in de maatschappij. Eigenlijk ook een logische ontwikkeling: van kwalitatief goede producten en via kwalitatief goede organisaties naar een kwalitatief goede maatschappij. Daar zijn andere bekwaamheden voor nodig dan alleen beheersing van processen en producten. Het betekent een begrip voor de noden en behoeften van de veranderende maatschappij en daar een adequate bijdrage aan leveren. Daar hebben Six Sigma en ISO 9001 misschien niet een directe rol in, maar met alle ervaring van wat goed en fout is gegaan is er een schat aan nuttige informatie. Dus alle reden om die op een klantgerichte manier te gaan delen. Wij zijn misschien niet het beste ingevoerd in de veelheid aan maatschappelijke problemen. Wat we wel kunnen is om anderen ondersteunen die dat wel zijn.

Het is in die zin ook een Wintercamp met gevolgen. Er gaan dingen gebeuren tussen nu en het volgende Wintercamp. Kunnen we een bijdragen leveren aan ideeën zoals voorkomen in Society 3.0? Wat past daarbij? Hoe betrekken we anderen daarbij? Of hoe laten we ons bij anderen betrekken? Er zijn best veel ideeën genoemd. Ik ben benieuwd hoe deze zullen uitwerken. In ieder geval wil ik me daar zelf bij laten betrekken.

Als bonus een panoramafoto van de Loonse en Drunense duinen, in de nabijheid waarvan we hebben vertoefd (klik voor groot).

Het volgende Wintercamp is van 23 t/m 26 januari 2013. Ik nodig alle geïnteresseerden om na te denken of je een keer bij die happening wil zijn.  Zo ja, dan horen de DAQ dat graag. Plaats een reactie of DM via Twitter:

<< misschien volgt er nog een epiloog …. >>

Wintercamp NNK 2012 – vrijdag

<< vervolg van gisteren>>

Aan het begin van de ochtend schuift Lotte Paans bij ons aan, om ons iets mee te laten maken op het gebied van groepsprocessen, aan de hand van SCT: System Centered Theory/Therapy/Training. Uitgangspunt hiervan is om verschillen te onderscheiden en te benutten. De oefening omvat het bespreken van een onderwerp, waarbij gericht wordt getracht om aan te sluiten bij een vorig spreker en aan te vullen en verschillen apart te benoemen. Dat was geen vanzelfsprekende oefening. Het Wintercamp is een Open Space bijeenkomst en bij deze oefening mochten we even niet zelf kiezen hoe we gingen zitten en hoe we het gesprek voeren, maar was er een externe norm. Valt niet mee. Vooral ook in de nabetrachting vallen de stukjes op hun plaats en voor mij rest o.a. de ervaring dat onbevangenheid een constructieve rol kan zijn en veel meer is dan geen mening hebben. Het uitstellen van het moment waarop geoordeeld wordt en tot die tijd ook te onderzoeken wat iemand bedoelt en daaraan toe te voegen, maakt een bespreking veel productiever. Lotte, bedankt.

De middag begon met een spectaculaire, en zeker risicovolle manier om je te vermaken: Wingsuit Basejumping:

Gewoon leuk? Opwindend omdat er doodsgevaar bij is? Ergerlijk omdat ziektekostenpremies deels collectief zijn? Zeg het maar…

In de middag gaan we aan de slag met onze rol als kwaliteitskundigen in een snel veranderende wereld. “Kwaliteit” heeft een veel minder positieve klank dan vroeger. Het wordt geassocieerd met saai, grijs, duf, en dergelijke. Dat zou kunnen komen omdat de technieken imiddels de normaalste zaak van de wereld zijn, het vakgebied is ‘klaar’. Tegelijkertijd vraagt de wereld van ons allemaal een verdergaande inzet voor maatschappelijk verantwoord handelen in allerlei verschijningsvormen. Veel van de zaken die nodig zijn om dat handelen in te richten  zijn al gemeengoed voor kwaliteitskundigen. Wat gaan we daaraan doen? In groepen hebben we daarover nagedacht. Één van de dingen waar we actie op gaan ondernemen is om activiteiten op gebieden als MVO te ondersteunen. Op die gebieden is er volop visie en betrokkenheid, maar veel minder ervaring hoe je die realiseert. En dat is nu net waar kwaliteitskundigen heel veel ervaring mee hebben.

Kortom, actie!

<< wordt morgen vervolgd >>