Wintercamp 2013 – dag 3

<vervolg van gisteren/vannacht>

Vandaag het Wintercamp afgerond. Wat gebeurt er veel en wat is het toch ook weer snel voorbij. De ontmoetingen zijn tegelijkertijd relaxed en intensief.

Thema van vandaag: Wat gaan we doen? Wat is het resultaat van het Wintercamp? In een Open Space interventie hebben we hierover met elkaar van gedachten gewisseld. In vier hoeken van de ruimte werden initiatieven getoond op flappen en ter plekke  kon worden gesproken over/gevraagd naar/suggesties gedaan voor de ideeën voor concrete invulling ervan. Uiteindelijk hebben we er een synthese van gemaakt, omdat bepaalde initiatieven al lopen of sowieso het komende jaar aan de orde komen. Wel heel mooi om te zien hoeveel energie er ontstaat. Maar hoe zal het zijn als iedereen straks weer thuis is?

Het raakte me dat mensen vertelden dat het een luxe is om zo (bijna) drie dagen met elkaar te praten over de waarde van kwaliteit(skunde) en wat we ermee moeten. Hoe gaan we eraan  bijdragen dat de world een better place wordt? De behoefte (passie) om in de wereld zaken te verbeteren, dingen aan te pakken, was zichtbaar en tastbaar. Ik herken dit goed in mijzelf,  zowel als een energiebron, als een valkuil. Het is bijzonder om te zien dat in de rust, de reflectie zoveel inzichten zich ontwikkelen. Kennelijk komen we dat in ons dagelijks leven te kort (wat doen we daar zelf aan?).

In ieder geval hebben we een (geuzen)naam voor onze Gideon’s bende: “De Beweging van Baarlo”. Eigenlijk vooral omdat het leuk is een dergelijke naam te bedenken. Maar als hashtag (#bewegingvanbaarlo) wel mooi uniek!

Mijn rol zal vooral zijn om bij te dragen aan de totstandkoming van een platform, een community voor kennisdeling en -verspreiding. Beginnend met de verdere verspreiding van de veelkleurige inhoud van het boek Perspectieven op kwaliteit.nlIn kwaliteitsland zijn de afgelopen jaren veel inzichten verworven en methoden ontwikkeld. Die zijn niet het privé eigendom van kwaliteitskundigen, die moeten ten dienste zijn van de wereld. We mogen die inzichten dan ook niet voor onszelf houden. Dat willen we ook niet, maar omdat kwaliteitskundigen (van oudsher) meestal vooral blauwe talenten hebben, is die communicatie met de wereld buiten de kwaliteitskunde niet vanzelfsprekend onze algemene sterkte. Daar moeten we aan werken, daar moeten we ons voor inzetten. Maar zonder kramp, dus vanuit de energie die onze passie ons geeft. En als die er niet, dan moeten we het lef hebben om het ook niet doen.

IMG31020_50c

Wat voor mij passie is, is goed verwoord door collega Eric:

Paradoxale PASSIE Past de Paljas

Een mooie zinspeling op ‘Kwalinar’!

Kortom, ik kijk terug op een goed Wintercamp. Meer ontspannen dan de voorgaande versies waar ik aan meegedaan heb. Ondanks mijn organiserende rol. En dat is toch een sterk gegeven. Als er mensen zijn die ideeën hebben: laat het horen!

Advertenties

Wintercamp 2013 – dag 2

<vervolg van gisteren>

Vandaag een ‘werkdag’. Gisteravond hebben we in drie groepen een relatie gelegd tussen het boek Perspectieven op Kwaliteit.nl. Dit boek is feitelijk het resultaat van het vorige Wintercamp. De hoofdvraag: welke overeenkomsten herken je tussen de bijdragen in het boek en de eigen passie. Dat zijn namelijk de aanknopingspunten voor een vervolg die aansluiten bij wat ons beweegt.

Vandaag was de opdracht om dit te vertalen naar een ‘bestemming’ en ‘de weg ernaar toe’, voor beide één groep plus een ‘eenmansfractie’. Met als metafoor: de boot naar Engeland. Hoe ziet ons Engeland eruit en wat nemen we mee in onze boot?

Beide groepen hebben ook een wandeling gemaakt, met het pointje over de Maas bij Tegelen/Steyl. Daar zijn veel kloosters, die in de sneeuw een mooi beeld opleveren:

IMG30947-IMG30957-25

Na deze frisse maar zeer bevredigende wandeling zijn we met mijn groep gaan definiëren wat ‘Engeland’ voor ons is:

  • marktverbreding: de gereedschappen die een kwaliteitskundige gebruikt zijn ook heel nuttig daarbuiten, zowel in het klein als het groot.
  • communiceren: in contact komen met anderen, buiten onze kring, om te delen welke nuttige dingen we kunnen en weten.
  • dialoog: over waarden, in plaats van domeinen/methoden.

Morgenochtend wordt dit gesprek voortgezet en vertaald naar actie.

IMG31042-25

Tenslotte hadden we een intense kennismaking met de passie van Arend Oosterhoorn: wijnproeven. Daar kun je moeilijk verslag van doen, maar het was erg leuk en interessant.

Tenslotte hebben we een groepsfoto gemaakt, omdat dat morgen niet meer kan:

<morgen verder>

Passie, wat voor beeld heb jij?

Op 23 januari gaat het beginnen: het Wintercamp van het NNK over het onderwerp passie. In een vorige post ben ik al eens op het begrip passie ingegaan. In de voorbereiding voor het Wintercamp heb ik eens gekeken naar wat er zoal aan beeldinformatie over passie te vinden is. Om erover te mijmeren. Een paar voorbeelden


Deze straalt wel veel uit! Een hartvormige sprong van twee mensen die er hopelijk geen rugpijn aan hebben overgehouden. Toont beweging, inzet, doel en resultaat. Dus een mooi voorbeeld! Compleet met mooie zonnige blauwe achtergrond en opwaaiend zand van de sprong. Het woord ‘passie’ is hier niet bij nodig.

Er zijn ook minder overtuigende beeldvormen te vinden, waar passie minder overtuigend is.

Of een opmerkelijk visualisatie van het ontstaan en resultaat van passie (klik voor groot).

En dat passie misschien wel een noodzakelijk maar niet voldoende is voor succes blijkt uit het volgende plaatje (klik voor groot):

Dat geeft dus ook nog wel denken. Maar dit plaatje bevat ook nog veel ‘kwaliteit’ want improve is toch  typisch voor kwaliteit? En de persoon die persist verbeeldt is toch gewoon bezig met de ISO 9001/Deming kwaliteitsborging waar hele generaties kwaliteitskundigen mee zijn opgegroeid? Of niet? Iets verder gezocht kom je ook de circle of influence van Stephen Covey tegen (focus) en het Rijnlandse dienende leiderschap (serve). Resteert push (burning platform?), ideas (- sociale – innovatie) en de common sense in de vorm van work (gewoon je stinkende best doen). Dus eigenlijk gaat dit hele plaatje over Kwaliteit. Inclusief passie.

Passie is ook mooi, vooral als de passiebloemt:

Bert Hellinger zei ooit “Wat vanuit het hart komt, kost geen moeite”. Dus we gaan voor:

Het Wintercamp is dan bij voorbaat geslaagd.

Tot zover beelden en bijbehorende associaties over het begrip passie. Als deel van mijn voorbereiding voor het Wintercamp, maar misschien raakt dit ook bij jou als lezer ook wel een snaar?

Ben je misschien geïnteresseerd in het NNK Wintercamp 2013? Lees meer informatie. Of de uitnodiging.

Passie

Ik mag betrokken zijn bij de organisatie van het komende NNK Wintercamp. Het concept thema is passie. Een onderwerp dat op het eerste gezicht niet zo makkelijk lijkt, maar als je erbij stil staat veel betekenis krijgt. In een bijdrage heb ik dat ongeveer als volgt verwoord, gerelateerd aan kwaliteit:

Passie betekent voor mij: voor een hoger doel dan alleen je eigen behoeften. Iets waarin ‘ik’ geloof, en dat ‘mijn eigen’ wereldje ontstijgt. Het van harte betrokken zijn bij ontwikkelingen ten gunste van de samenleving als geheel. De wereld een stukje beter maken. Of een organisatie. Dat soort dingen. Gepassioneerd betekent ook een beetje ‘verliefd’ zijn op een onderwerp, iets waarvoor je meer doet dan algemeen redelijk/normaal wordt gevonden. Het heeft met excellence te maken van je intenties. Maar het betekent ook ‘lijden’, jezelf ondergeschikt maken aan dat hogere doel, ondersteunend zijn. En het maakt ook dat teleurstellingen nog veel harder binnenkomen, je wordt er dus ook kwetsbaar van.

Passie gaat over de manier waarop iemand (een persoon, mens) erin staat. Passie is dus niet resultaatgericht (dingen), meer inspanningsgericht (mensen). Je kunt heel gepassioneerd met iets bezig zijn dat mislukt. Doet dan ook wel meer pijn, dan als dat je het zonder passie doet.

Overigens, robots zijn nooit gepassioneerd, maar wel resultaatgericht. Passie is geen garantie voor succes.

Passie zou dus iets te maken moeten hebben met hoe we onze menselijk eigenschappen inzetten voor onze eigen activiteiten. Wat maakt dat er passie ontstaat? Kun je passie ‘opbrengen’, of komt het vanzelf, c.q. wordt het je geschonken?

Een aparte insteek is hoe passie zich verhoudt tot een controlerende rol, als bewaker van een kwaliteitssysteem.

Is natuurlijk allemaal heel subjectief. De gedachte die dan bij mij opkomt is hoeveel ideeën er wel niet mogelijk zijn over passie?

Reacties zijn welkom, die kunnen ons ook verder helpen in het ontwikkelen van het thema.

Wintercamp NNK 2012 – zaterdag

<< vervolg van gisteren >>

Vandaag alweer de afronding van het Wintercamp NNK 2012 “risico’s nemen of mijden”. Als ik voor mezelf de balans opmaak heb ik er veel aan gehad en zet het dingen in beweging.. Om er voor een tweede keer bij te zijn geeft bijna een thuisgevoel en het drie dagen intensief van gedachten wisselen van thema’s rondom kwaliteitsmanagement is zeer verrijkend.

Zodanig verrijkend, dat we nu nog meer verder kijken dan alleen kwaliteit als vakgebied. Er is energie onstaan om met de kennis en ervaring ondersteuning te geven aan veranderingen in de maatschappij. Eigenlijk ook een logische ontwikkeling: van kwalitatief goede producten en via kwalitatief goede organisaties naar een kwalitatief goede maatschappij. Daar zijn andere bekwaamheden voor nodig dan alleen beheersing van processen en producten. Het betekent een begrip voor de noden en behoeften van de veranderende maatschappij en daar een adequate bijdrage aan leveren. Daar hebben Six Sigma en ISO 9001 misschien niet een directe rol in, maar met alle ervaring van wat goed en fout is gegaan is er een schat aan nuttige informatie. Dus alle reden om die op een klantgerichte manier te gaan delen. Wij zijn misschien niet het beste ingevoerd in de veelheid aan maatschappelijke problemen. Wat we wel kunnen is om anderen ondersteunen die dat wel zijn.

Het is in die zin ook een Wintercamp met gevolgen. Er gaan dingen gebeuren tussen nu en het volgende Wintercamp. Kunnen we een bijdragen leveren aan ideeën zoals voorkomen in Society 3.0? Wat past daarbij? Hoe betrekken we anderen daarbij? Of hoe laten we ons bij anderen betrekken? Er zijn best veel ideeën genoemd. Ik ben benieuwd hoe deze zullen uitwerken. In ieder geval wil ik me daar zelf bij laten betrekken.

Als bonus een panoramafoto van de Loonse en Drunense duinen, in de nabijheid waarvan we hebben vertoefd (klik voor groot).

Het volgende Wintercamp is van 23 t/m 26 januari 2013. Ik nodig alle geïnteresseerden om na te denken of je een keer bij die happening wil zijn.  Zo ja, dan horen de DAQ dat graag. Plaats een reactie of DM via Twitter:

<< misschien volgt er nog een epiloog …. >>

Wintercamp NNK 2012 – vrijdag

<< vervolg van gisteren>>

Aan het begin van de ochtend schuift Lotte Paans bij ons aan, om ons iets mee te laten maken op het gebied van groepsprocessen, aan de hand van SCT: System Centered Theory/Therapy/Training. Uitgangspunt hiervan is om verschillen te onderscheiden en te benutten. De oefening omvat het bespreken van een onderwerp, waarbij gericht wordt getracht om aan te sluiten bij een vorig spreker en aan te vullen en verschillen apart te benoemen. Dat was geen vanzelfsprekende oefening. Het Wintercamp is een Open Space bijeenkomst en bij deze oefening mochten we even niet zelf kiezen hoe we gingen zitten en hoe we het gesprek voeren, maar was er een externe norm. Valt niet mee. Vooral ook in de nabetrachting vallen de stukjes op hun plaats en voor mij rest o.a. de ervaring dat onbevangenheid een constructieve rol kan zijn en veel meer is dan geen mening hebben. Het uitstellen van het moment waarop geoordeeld wordt en tot die tijd ook te onderzoeken wat iemand bedoelt en daaraan toe te voegen, maakt een bespreking veel productiever. Lotte, bedankt.

De middag begon met een spectaculaire, en zeker risicovolle manier om je te vermaken: Wingsuit Basejumping:

Gewoon leuk? Opwindend omdat er doodsgevaar bij is? Ergerlijk omdat ziektekostenpremies deels collectief zijn? Zeg het maar…

In de middag gaan we aan de slag met onze rol als kwaliteitskundigen in een snel veranderende wereld. “Kwaliteit” heeft een veel minder positieve klank dan vroeger. Het wordt geassocieerd met saai, grijs, duf, en dergelijke. Dat zou kunnen komen omdat de technieken imiddels de normaalste zaak van de wereld zijn, het vakgebied is ‘klaar’. Tegelijkertijd vraagt de wereld van ons allemaal een verdergaande inzet voor maatschappelijk verantwoord handelen in allerlei verschijningsvormen. Veel van de zaken die nodig zijn om dat handelen in te richten  zijn al gemeengoed voor kwaliteitskundigen. Wat gaan we daaraan doen? In groepen hebben we daarover nagedacht. Één van de dingen waar we actie op gaan ondernemen is om activiteiten op gebieden als MVO te ondersteunen. Op die gebieden is er volop visie en betrokkenheid, maar veel minder ervaring hoe je die realiseert. En dat is nu net waar kwaliteitskundigen heel veel ervaring mee hebben.

Kortom, actie!

<< wordt morgen vervolgd >>

Wintercamp NNK 2012 – donderdag

<< vervolg van gisteren >>

Vandaag de eerste hele dag Wintercamp. Mooi om te merken dat er ook rust is. Het thema van de dag vormt zich min of meer vanzelf rondom de financiële risico’s.Het financiële systeem hapert en lijkt soms op het punt te staan om te falen. De eerste opdracht was om- al wandelend door de Loonse en Drunense duinen –  na te denken over de risico’s in het huidige systeem. Daarbij gebruikten we het volgende filmpje van Bernard Lietaer:

Voor natuurlijke én economische systemen geldt volgens hem – maar in mijn woorden – dat een té grote nadruk op efficiency (ten koste van veerkracht) instabiliteit als noodzakelijk gevolg heeft. Hij is dus ook niet positief over oplossingen, tenzij die structureel veerkracht in het systeem brengen.

In de middag startten we met een TED-filmpje over de biologische oorzaken van het maken van verkeerde, onlogische besluiten, gepresenteerd door Lauries Santos:

Goed beschouwd is het probleem niet zozeer geld op zich, maar het berekenen van rente. Daardoor wordt geld een (half)product in plaats van ruilmiddel. Schaf de rente af en veel problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Net als je welvaartsvaste pensioen overigens, want dat is gebaseerd op toekomstige  rente … oh, wacht.

Hierna kregen we in twee groepen van vijf de opdracht om te bedenken hoe een maatschappij zonder geld eruit zou zien en daarover aan elkaar te rapporteren op een creatieve manier. Eerlijk gezegd, creatief is niet helemaal mijn ding. Maar toch was het erg leuk en hebben we met elkaar een veelheid aan consequenties besproken. Wat mij opviel is dat die vrijwel allemaal realiteit zouden kunnen worden. En ook dat de voorwaarden voor zo’n maatschappij een verwerkelijking betekenen van wat nu al wordt gezien als belangrijke waarden:

  • voor elkaar zorgen, dat is dan een noodzaak want je bent afhankelijk van elkaar
  • talenten, iedereen heeft ze en wordt geacht ze te gebruiken, niemand wordt meer uitgesloten
  • samen met de buurt nadenken hoe je in de gemeenschappelijke basisbehoeften kunt voorzien,
  • ruilhandel, zonder administratie
  • de behoefte van de ander belangrijker achten dan je eigen behoefte
  • en nog veel meer…

In de nabespreking ontstaat het beeld dat een maatschappij zonder geld een hoop voordelen heeft en een aantal gevaren wegneemt die tot de huidige financiële crises hebben geleid. Het zal niet van vandaag op morgen gebeuren, maar op allerlei fronten wordt gevoeld dat de manier waarop we in onze maatschappij met geld omgaan, niet veel langer houdbaar is. Daarbij blijken er op velerlei terreinen nu al initiatieven te worden ontplooid waarbinnen geld veel minder een rol speelt. Er wordt vanuit meerdere kanten nagedacht over een maatschappij zonder geld, of in ieder geval zonder de dominante rol van geld. Het begin is er.

Daarom morgen de hamvraag: wat is de rol van een kwaliteitskundige, een organisatieadviseur in een dergelijke wereld?

<< wordt morgen vervolgd >>